تلاش ها به ثمر نشست: توافق جهانی برای نجات زمین
رهبران ۱۹۵ کشور شرکت کننده در کنفرانس تغییرات اقلیمی در پاریس، پس از اعلام حصول این توافق بر سر ذوق آمدند و برای دقایقی ایستاده کف زدند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کشاورزی ایران(ایانا) به نقل از منابع بین المللی، طبق این سند مهم که قرار است جایگزین «پیمان کیوتو» شود، برای نخستین بار تقریبا تمامی کشورهای جهان متعهد به کاهش گازهای آلاینده می شوند.
پیش از این در روز شنبه لوران فابیوس وزیرامور خارجه فرانسه پیش نویس این توافقنامه که به گفته او« بلندپروازانه ، متوازن ومنصفانه » است را به نمایندگان کشورهای حاضر در اجلاس ارائه داده بود. هدف از این توافق آب و هوایی، تغییر اقتصاد برمبنای سوخت فسیلی جهان درچند دهه آینده و کُند کردن آهنگ گرم شدن زمین است.
این سند جهانی موسوم به «توافق پاریس» در پی آن است که افزایش دمایی کره زمین را تا سال 2100 میلادی نسبت به دوران پیش از صنعتی شدن تا سقف حداکثر 2 درجه سانتیگراد محدود کند.
این سند در عین حال هدف بلند پروازانه تر محدود شدن افزایش دما به 1.5 درجه سانتیگراد را نیز در نظر دارد. این امر بخصوص مورد درخواست برخی کشورهای کوچک جزیره ای است که بالا رفتن سطح آب دریاها آنها را تهدید می کند.
متن نهایی این توافق که پس از حدود دو هفته بحث و گفت وگو ارائه شد ، همچنین متضمن کمک مالی کشورهای ثروتمند وتوسعه یافته به کشورهای درحال توسعه برای اعمال تغییرات لازم به منظور کاهش انتشار گازهای آلاینده است.
براین اساس قراراست ازسال 2020 کشورهای ثروتمند هرسال 100 میلیارد دلار به کشورهای در حال توسعه به این منظور کمک کنند.
کاربرد سوخت های فسیلی مانند نفت و گاز دلیل اصلی انتشار گازهای گلخانه ای وگرم شدن زمین شناخته شده است.
اکنون با تصویب این سند درکنفرانس COP21 تمرکز کار برتصویب آن درمجالس کشورها قرار می گیرد. بنا برمتن این سند ، تصویب نهایی واجرایی شدن توافق پاریس مستلزم تایید آن درمجالس دستکم 55 کشور منتشر کننده 55 درصد ازگازهای آلاینده جهان تا پیش ازسال 2020 است.
دانشمندان هشدار داده اند که اگر روند گرم شدن زمین به همین شکل باقی بماند سیاره زمین در آینده دچار آشفتگی های شدید آب وهوایی می شود وگونه های گیاهی وجانوری بسیاری منقرض خواهند شد.
بیست ویکمین کنفرانس اعضای کنوانسیون تغییرات آب وهوایی سازمان ملل متحد (CCNUCC ) ویازدهمین نشست اعضای پیمان کیوتو (CMP-11) با عنوان کنفرانس آب و هوایی پاریس از 30 نوامبر (9 آذر) آغاز به کار کرده بود.
این نخستین توافق جهانی بر سر کاهش تولید گازهای کربنی است. اجرای بخشی از مفاد توافقنامه پاریس که از آن به عنوان سندی تاریخی یاد شده، الزامی است و اجرایی کردن بخش دیگری از آن برای کشورها داوطلبانه خواهد بود.
باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا، ساعتی پس از اعلام این توافق آن را “تاریخی” و “آمالگرایانه” خواند، اما گفت نباید فقط به حصول آن “بسنده کرد و غره” شد.
“ما نشان دادیم که اگر کنار هم بایستیم چهها میتوانیم بکنیم.”
با وجود این، رئیس جمهوری آمریکا تاکید کرد که توافق پاریس “بینقص” نیست، اما “این بهترین فرصت برای حفظ کره زمین ماست.” با وجود این، بخشی از فعالان محیط زیست میگویند توافق اعلام شده “نکته امیدوار کننده ای ندارد و الزامی در آن قید نشده” است.
امروز پس از حدود دو هفته مذاکرات فشرده در پاریس، تمام ۱۹۵ کشور شرکتکننده در خصوص تغییرات اقلیمی به توافق رسیدند.
از روز ۳۰ نوامبر که این مذاکرات آغاز شد، کاهش انتشار گازهای گلخانهای و پایین آوردن میزان استفاده از سوختهای فسیلی در کانون مذاکرات قرار داشته است.
بر اساس این توافق، میزان افزایش گرمایش زمین تا سال ۲۰۵۰ باید زیر ۲ درجه باقی بماند.
پیشتر، ۱۳۴ کشور، از جمله چین و هند، از این توافق حمایت کردهاند.
در متن این توافق قید شده است که خطر تغییرات اقلیمی بسیار بیشتر از آن چیزی است که پذیرفته شده است.
همچنین دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا، گفته است که “این لحظه را باید به خاطر داشت و این قدم بزرگی است که کمک می کند آینده سیاره ما تامین شود.”
پیشتر لوران فابیوس، وزیر خارجه فرانسه، که میزبان کنفرانس تغییرات اقلیمی است، گفته بود که در صورت توافق، این طرح برای همه کشورها لازم الاجرا است و گرمایش زمین را زیر ۲ درجه افزایش کنترل میکند.
روی برج ایفل نوشته شده است: راه دیگری وجود ندارد – اشاره به اینکه باید با تغییرات اقلیمی مبارزه کرد
یکی از محورهای اختلاف نظر این بود که هزینه برنامههای مبارزه با تغییرات اقلیمی چگونه بین کشورهای مختلف توسعهیافته و کشورهای در حال توسعه توزیع شود.
مذاکرات پاریس که با شرکت نمایندگان ۱۹۰ کشور جهان برگزار میشود در موعد مقرر به نتیجه نرسید، اما با امیدواری به اینکه رسیدن به توافق نزدیک است یک روز تمدید شد.
رهبران ارشد و نمایندگان کشورهای مختلف جهان از ٣٠ نوامبر در پاریس گرد آمده بودند تا به توافقی لازم الاجرا برای مبارزه با تغییرات اقلیمی برسند.
مارتین کایزر، از مقامهای سازمان غیردولتی صلح سبز، گفت که این مساله مطرح بوده که چه طور تعیین یک هدف بلند مدت برای کنترل گرمایش زمین میتواند به هدف گذاری مشخص میان مدت برای قطع استفاده از سوختهای فسیلی بینجامد.
او همچنین درباره انجام تعهدات مالی که کشورهای ثروتمند اروپایی و آمریکا پذیرفتهاند تردید کرد و گفت: “ظاهرش این است که همه چیز سر جایش قرار گرفته، اما هنوز نمیدانیم این [توافق] چیز خوبی است یا بد.”
فعالان محیط زیست همزمان با مذاکرات از کشورهای مختلف به پاریس رفتهاند و مخالفت خود را با روند گفت و گوها و هدفگذاریهای مذاکرات نشان دادهاند.
